Mijn kunstproject is geslaagd omdat het zichzelf overbodig heeft gemaakt
Een jaar geleden zat ik rond deze tijd in een cel. Ik had net de pepperspray uit mijn ogen gespoeld en de pijn, die ik nu dagelijks voel, voelde ik nog niet door de adrenaline die door mijn lijf gierde. Ik was net gearresteerd voor het dragen van een t-shirt met de tekst Zwarte Piet Is Racisme. Terwijl ik in mijn cel de tijd verdreef door met WC papier kunst te maken, werd de arrestatie van mij en nog drie anderen wereldnieuws. Een jaar na de arrestatie sluit ik het kunstproject af. Nederland heeft mijn kunstproject niet meer nodig om oprecht Zwarte Piet als racisme te erkennen en naar te handelen zoals GeenStijl recentelijk liet blijken. 
Elk verhaal heeft een beginpunt en voor dit was dat het moment dat mijn moeder mij op een dag belde en vertelde dat een collega haar Zwarte Piet had genoemd. Zij was even naar buiten gegaan en toen ze binnekwam zei haar collega ten overstaan van aanwezige klanten: “We vroegen ons al af waar onze Zwarte Piet was en daar ben je dan.” Onthutst, gekwetst en beledigd wist ze er geen raad mee. Na dit incident begon ik in mijn gedichten referenties naar de absurditeit en racisme van Zwarte Piet te stoppen. Het was mijn manier om op onverwachte momenten mensen te laten weten dat het niet langer zo kon in Nederland.
In december 2010 was ik bij Nyenrode universiteit voor de presentatie van het World Trend Report van Science of the Time, waar ik aan had meegeschreven, en zag een HEMA promotie filmpje. HEMA was bezig met een expansie naar het buitenland. Samen met reclame bureau Kessels Kramer was het idee bedacht om Londen kennis te laten maken met het oer-Hollandse warenketen door middel van een oer-Hollandse traditie: Sinterklaas. Er was zelfs een intocht georganiseerd die bij een lokale school zou eindigen. Na geroezemoes in de zaal was het duidelijk dat er wat vreemds aan de hand was: ze hadden geen Zwarte Pieten gebruikt. Toen wist ik dat verandering mogelijk was en schreef een blog waarin ik HEMA aanprees voor hun goede daad en openlijk afvroeg wanneer het inzicht dat in het buitenland getoond werd ook in Nederland getoond zou worden. Het zou immers hypocriet zijn om dat niet te doen. 
Een aantal vrienden van mij hadden rond dezelfde periode aangegeven ook klaar te zijn met de figuur. Ze wilden wat doen. Zo belandde ik in een groep van rond de twintig mensen, elk die vanuit een ander werkveld wat wilde betekenen. Maar je weet hoe het gaat in zo’n groep. De eerste meeting is iedereen er, de tweede wat minder en de derde nog minder. Met veel van dit soort groepen is het ook preken tegen eigen parochie. Iedereen is het met elkaar eens maar de stap om met een ander in gesprek te gaan die het niet met je eens is vindt men moeilijk. Het kan ook emotioneel slopend zijn om met mensen in discussie te gaan die jouw leven en welzijn als onbelangrijk ervaren of bagatalliseren. Daarnaast is wat er met Annete Krause en Petra Bauer is gebeurt niemand in de koude kleren gaan zitten. Voor hun kunstproject in 2008 Read The Mask Tradition Is Not Given bij het Van Abbemuseum hebben ze zelfs doodsbedreigingen ontvangen.
Op 1 juni had ik een optreden bij de U-Slam poetry slam competitie in de Bastaard en besloot juist daar, bij een progressief, kunstzinnig en ruimdenkd publiek, de discussie openbaar te voeren. De avond daarvoor had ik een stencil gemaakt en de tekst Zwarte Piet Is Racisme op een grijs t-shirt van de Zeeman gespoten met zwart schoolbordverf van de HEMA. Beide zijn onderdeel van de handelsgeest van Nederland of refereren daaraan. Het was een ingebakken serieus grapje. Ik wilde een dialoog kunst project opzetten waarbij het ging om een handreiking naar de andere kant van het gangpad voor een oprechte en duidelijke discussie. In Utrecht was ik ook de eerste die moest optreden. Toen het mijn beurt was om op te treden stond ik op en deed mijn jas uit. Ik ben nog nooit zo nerveus geweest als toen ik naar het podium liep toen. Ik wist niet wat ik moest verwachten, maar verwachtte ten minste iets. Ik trad op en er gebeurde niks. Helemaal niks. Toen de jury aangaf dat als ik racisme bespreekbaar wilde maken ik wel iets dat echt racistisch was moest aanstippen, wist ik dat ik op het goede spoor zat. Het was een heel beleefde reactie maar liet ook blijken dat men niet wist wat er precies met mijn verschijning daar met die boodschap gedaan moest worden. Het was een combinatie van factoren waardoor het totaal onverwachts was. Het tijdstip van het jaar en de aard van het evenement schikten zich niet voor een dergelijke recht door zee politieke uiting. 
Daarna ging het snel. Ik plaatst op mijn Facebook pagina een foto van het shirt en vroeg wie er eentje wilde. Bel Parnell-Berry, die ik de dag na het optreden bij het Technologies of Belonging conferentie aan de UvA tegenkwam, plaatst haar shirt op Facebook en tagde 30 man. Hierdoor ging het balletje rollen. Ik kreeg berichten van heinde en verre van mensen die er ook eentje wilde en het project wilde steunen. Sommige sloten zich ook aan bij het project en ondersteunde mij terwijl ik naar festivals, kunstmarkten en andere optredens ging. Ik liet hen af en toe ook alleen op pad om de gesprekken te voeren. Het project groeide als een olievlek en meer mensen gingen op eigen initiatief ondersteuning bijdragen. Er werd zelfs een community Facebookpagina voor het project geopend door iemand anders. 
Op 12 november 2011 was dat precies dezelfde insteek: het gesprek aangaan met het aanwezige publiek. Ik werd gevolgd door Siri Venning, een Deense onderzoeker die onderzoek deed naar de beleving van het Sinterklaasfeest onder Afro Surinamers en Afro-Caraïbische Nederlanders, Steffie Weber, een journalistiek student die een opdracht had gekregen om over de intocht te schrijven en het van een andere invalshoek wilde benaderen, en enthousiaste aanhanger van het kunstproject Kno’Ledge Cesare. Cesare en ik waren dan ook de enige twee die het shirt aanhadden. Gedurende de zomer waren er genoeg mensen die hun mening niet onder stoelen of banken stopten, maar nu zou het gesprek gevoerd worden met mensen die het op dat moment ook daadwerklijk aan het uitdragen waren. Ik wilde op de plek zijn waar de nationale misdaad werd begaan. Mensen zullen nu zeggen dat het geen misdaad is en mij in de comments vol schelden voor het ‘verzieken van een kinderfeest’ en dat ‘er anderen plekken en tijden zijn om dit gesprek te voeren’. Gedurende de zomer was het niet het tijd van het jaar volgens velen en tijdens de Sinterklaasperiode mag je geen kritische noten over het kinderfeest, dat door volwassenen wordt georganiseerd, opperen. Je blijft dan tussen wal en ship als je het wil aankaarten. Men vergeet ook dat racisme gewoon tegen de wet is en dat vrijheid van meningsuiting voor iedereen geldt.
De arrestatie is iedereen inmiddels bekend. Het was gefilmd door een mevrouw die in het papiaments in het filmpje aangeeft dat ze het snel op YouTube plaatst omdat ze bang is dat de politie haar geheugenkaart zou verwijderen of wissen. Dit is het Nederland van nu. Het filmpje werd opgepikt door GeenStijl en onze arrestatie was een wereldwijde trending topic. Een vriendin van mij in New York werd door vrienden van haar in New Orleans gevraagd wat er gaande was in Amsterdam. Er verschenen berichten over de arrestatie in onder andere Italiaanse, Indiaase, Noorse, Franse en Amerikaanse websites en kranten. In het buitenland wilde men ons spreken maar hier in Nederland waren de redacties van populaire praatprogramma’s niet geïnteresseerd. Zelfs toen we op televisie verschenen bij Nieuwsuur en Debat Op 2 werd onze arrestatie afgedaan als iets dat erbij hoort wanneer je over Zwarte Piet begint. Ghislaine Pflag de gespreksleider van Debat Op 2 gaf een paar dagen na het debat zelfs op de radio toe dat ze de discussie maar niks vond. 
Het project eindigde niet na de arrestatie. Ik had namelijk al eind september contact opgenomen met MC Theater om een manifestatie over Zwarte Piet daar te organiseren. Zij durfden het aan en Zwart van Roet bleek de klap op de vuurpijl met een kunst tentoonstelling, leesgroep, filmavond en discussiemiddag als programma onderdelen. Door de inzet en vastberadenheid van velen is het van de grond gekomen. Ik ben ontzettend dankbaar aan de kunstenaars die hun werk beschikbaar stelden en hun werk voor hen liet spreken. Dat is ook de gedachte achter Zwarte Piet Is Racisme, een oprechte en feitelijk onderbouwde mening dat op een heldere manier duidelijkheid verschaft over de geschiedenis van de figuur en zijn transnationale connecties in racistische beeldcultuur.
Na Sinterklaas vorig jaar ging het project vol stoom nog door. Ik werd uitgenodigd om in het buitenland te spreken en bleef evenementen en discussies organiseren. Ik  heb zelfs een nieuwe dag in het leven geroepen: De Dag van Empathie. Het viel me op door Zwarte Piet Is Racisme hoe moeilijk het voor veel mensen was om te bevatten wat empathie nou precies betekent. Ook hier kreeg ik veel bijval en steun van mensen die hun hart en ziel erin hebben gestoken en hebben geholpen met de organisatie. Er zijn zoveel mensen die het afgelopen anderhalf jaar sinds het begin van het project steunbetuigingen hebben gedaan en op hun manier hebben bijgedragen aan het vorderen van de discussie. Mijn project was natuurlijk een van de velen in de geschiedenis om het racisme van de figuur aan de kaak te stellen. Zoals ik vaak zeg sta ik op de schouders van mensen als Barryl Biekman, Felix de Rooy en de vele anderen die mij voor zijn gegaan. 
Toen Geenstijl op 3 november van dit jaar aangaf dat zij het racisme achter Zwarte Piet erkenden viel ik bijna van mijn stoel. Dit was namelijk dezelfde website die mij vorig jaar nog op-de-grond-lig Piet had genoemd naar aanleiding van het filmpje van mijn arrestatie. Maar al hun argumenten waren dezelfde die al jaren door tegenstanders werden geuit en ook ik in discussies naar voren bracht. Een paar dagen daarna verscheen er in de NRC een stuk van Margriet Oostveen over Nederlands provinicialisme wanneer het over stereotype van zwarte mannen ging. Op hard/hoofd werd het afwenden van de discussie ter discussie gesteld door Jan Postma. En afgelopen weekend heeft Bas Heijne de hypocrisie van een post-raciaal Nederland ter discussie gesteld om snoeihard te eindigen met dat we inderdaad geen niet-autochtonen in het kabinet nodig hebben omdat we Zwarte Piet hebben. De discussie over Zwarte Piet staat nu zelfs in een middelbare school geschiedenisboek. Met deze ontwikkelingen is het duidelijk dat de discussie nu open en bloot gevoerd wordt. De doelstelling van mijn project was om de discussie uit de luwte te halen en mensen doen inzien dat de figuur niet meer kan in de 21ste eeuw. 
Het project is dus geslaagd omdat het zichzelf overbodig heeft gemaakt. Een serieus gesprek over de figuur wordt aangejaagd zonder toedoen van het project en mensen komen met elkaar in contact. De solidariteit tussen mensen wordt gesterkt en dat gebeurt allemaal zonder mijn toedoen. De fans en aanhangers van het gedachtegoed mogen het project blijven uitdragen alleen zal er geen officieel nieuwe content meer komen. Dit betekent niet dat we er zijn of dat de discussie niet meer gevoerd moet worden. Verre van zelfs. Het is nu tijd dat mensen bedrijven aanspreken en blijven aanspreken op hun uitingen, dat scholen naar ouders luisteren en racisme niet meer accepteren, dat politici stelling nemen en dat politie agenten de wet volgen en niet zelf gaan schrijven. Mijn kunstproject is klaar maar het helen van de wonden is nog lang niet afgelopen. Er moeten nog meer discussies gevoerd worden en vanaf nu voer ik die via Roet In Het Eten. 
(Foto: Auke Vanderhoek) 
 

Mijn kunstproject is geslaagd omdat het zichzelf overbodig heeft gemaakt

Een jaar geleden zat ik rond deze tijd in een cel. Ik had net de pepperspray uit mijn ogen gespoeld en de pijn, die ik nu dagelijks voel, voelde ik nog niet door de adrenaline die door mijn lijf gierde. Ik was net gearresteerd voor het dragen van een t-shirt met de tekst Zwarte Piet Is Racisme. Terwijl ik in mijn cel de tijd verdreef door met WC papier kunst te maken, werd de arrestatie van mij en nog drie anderen wereldnieuws. Een jaar na de arrestatie sluit ik het kunstproject af. Nederland heeft mijn kunstproject niet meer nodig om oprecht Zwarte Piet als racisme te erkennen en naar te handelen zoals GeenStijl recentelijk liet blijken.

Elk verhaal heeft een beginpunt en voor dit was dat het moment dat mijn moeder mij op een dag belde en vertelde dat een collega haar Zwarte Piet had genoemd. Zij was even naar buiten gegaan en toen ze binnekwam zei haar collega ten overstaan van aanwezige klanten: “We vroegen ons al af waar onze Zwarte Piet was en daar ben je dan.” Onthutst, gekwetst en beledigd wist ze er geen raad mee. Na dit incident begon ik in mijn gedichten referenties naar de absurditeit en racisme van Zwarte Piet te stoppen. Het was mijn manier om op onverwachte momenten mensen te laten weten dat het niet langer zo kon in Nederland.

In december 2010 was ik bij Nyenrode universiteit voor de presentatie van het World Trend Report van Science of the Time, waar ik aan had meegeschreven, en zag een HEMA promotie filmpje. HEMA was bezig met een expansie naar het buitenland. Samen met reclame bureau Kessels Kramer was het idee bedacht om Londen kennis te laten maken met het oer-Hollandse warenketen door middel van een oer-Hollandse traditie: Sinterklaas. Er was zelfs een intocht georganiseerd die bij een lokale school zou eindigen. Na geroezemoes in de zaal was het duidelijk dat er wat vreemds aan de hand was: ze hadden geen Zwarte Pieten gebruikt. Toen wist ik dat verandering mogelijk was en schreef een blog waarin ik HEMA aanprees voor hun goede daad en openlijk afvroeg wanneer het inzicht dat in het buitenland getoond werd ook in Nederland getoond zou worden. Het zou immers hypocriet zijn om dat niet te doen.

Een aantal vrienden van mij hadden rond dezelfde periode aangegeven ook klaar te zijn met de figuur. Ze wilden wat doen. Zo belandde ik in een groep van rond de twintig mensen, elk die vanuit een ander werkveld wat wilde betekenen. Maar je weet hoe het gaat in zo’n groep. De eerste meeting is iedereen er, de tweede wat minder en de derde nog minder. Met veel van dit soort groepen is het ook preken tegen eigen parochie. Iedereen is het met elkaar eens maar de stap om met een ander in gesprek te gaan die het niet met je eens is vindt men moeilijk. Het kan ook emotioneel slopend zijn om met mensen in discussie te gaan die jouw leven en welzijn als onbelangrijk ervaren of bagatalliseren. Daarnaast is wat er met Annete Krause en Petra Bauer is gebeurt niemand in de koude kleren gaan zitten. Voor hun kunstproject in 2008 Read The Mask Tradition Is Not Given bij het Van Abbemuseum hebben ze zelfs doodsbedreigingen ontvangen.

Op 1 juni had ik een optreden bij de U-Slam poetry slam competitie in de Bastaard en besloot juist daar, bij een progressief, kunstzinnig en ruimdenkd publiek, de discussie openbaar te voeren. De avond daarvoor had ik een stencil gemaakt en de tekst Zwarte Piet Is Racisme op een grijs t-shirt van de Zeeman gespoten met zwart schoolbordverf van de HEMA. Beide zijn onderdeel van de handelsgeest van Nederland of refereren daaraan. Het was een ingebakken serieus grapje. Ik wilde een dialoog kunst project opzetten waarbij het ging om een handreiking naar de andere kant van het gangpad voor een oprechte en duidelijke discussie. In Utrecht was ik ook de eerste die moest optreden. Toen het mijn beurt was om op te treden stond ik op en deed mijn jas uit. Ik ben nog nooit zo nerveus geweest als toen ik naar het podium liep toen. Ik wist niet wat ik moest verwachten, maar verwachtte ten minste iets. Ik trad op en er gebeurde niks. Helemaal niks. Toen de jury aangaf dat als ik racisme bespreekbaar wilde maken ik wel iets dat echt racistisch was moest aanstippen, wist ik dat ik op het goede spoor zat. Het was een heel beleefde reactie maar liet ook blijken dat men niet wist wat er precies met mijn verschijning daar met die boodschap gedaan moest worden. Het was een combinatie van factoren waardoor het totaal onverwachts was. Het tijdstip van het jaar en de aard van het evenement schikten zich niet voor een dergelijke recht door zee politieke uiting.

Daarna ging het snel. Ik plaatst op mijn Facebook pagina een foto van het shirt en vroeg wie er eentje wilde. Bel Parnell-Berry, die ik de dag na het optreden bij het Technologies of Belonging conferentie aan de UvA tegenkwam, plaatst haar shirt op Facebook en tagde 30 man. Hierdoor ging het balletje rollen. Ik kreeg berichten van heinde en verre van mensen die er ook eentje wilde en het project wilde steunen. Sommige sloten zich ook aan bij het project en ondersteunde mij terwijl ik naar festivals, kunstmarkten en andere optredens ging. Ik liet hen af en toe ook alleen op pad om de gesprekken te voeren. Het project groeide als een olievlek en meer mensen gingen op eigen initiatief ondersteuning bijdragen. Er werd zelfs een community Facebookpagina voor het project geopend door iemand anders.

Op 12 november 2011 was dat precies dezelfde insteek: het gesprek aangaan met het aanwezige publiek. Ik werd gevolgd door Siri Venning, een Deense onderzoeker die onderzoek deed naar de beleving van het Sinterklaasfeest onder Afro Surinamers en Afro-Caraïbische Nederlanders, Steffie Weber, een journalistiek student die een opdracht had gekregen om over de intocht te schrijven en het van een andere invalshoek wilde benaderen, en enthousiaste aanhanger van het kunstproject Kno’Ledge Cesare. Cesare en ik waren dan ook de enige twee die het shirt aanhadden. Gedurende de zomer waren er genoeg mensen die hun mening niet onder stoelen of banken stopten, maar nu zou het gesprek gevoerd worden met mensen die het op dat moment ook daadwerklijk aan het uitdragen waren. Ik wilde op de plek zijn waar de nationale misdaad werd begaan. Mensen zullen nu zeggen dat het geen misdaad is en mij in de comments vol schelden voor het ‘verzieken van een kinderfeest’ en dat ‘er anderen plekken en tijden zijn om dit gesprek te voeren’. Gedurende de zomer was het niet het tijd van het jaar volgens velen en tijdens de Sinterklaasperiode mag je geen kritische noten over het kinderfeest, dat door volwassenen wordt georganiseerd, opperen. Je blijft dan tussen wal en ship als je het wil aankaarten. Men vergeet ook dat racisme gewoon tegen de wet is en dat vrijheid van meningsuiting voor iedereen geldt.

De arrestatie is iedereen inmiddels bekend. Het was gefilmd door een mevrouw die in het papiaments in het filmpje aangeeft dat ze het snel op YouTube plaatst omdat ze bang is dat de politie haar geheugenkaart zou verwijderen of wissen. Dit is het Nederland van nu. Het filmpje werd opgepikt door GeenStijl en onze arrestatie was een wereldwijde trending topic. Een vriendin van mij in New York werd door vrienden van haar in New Orleans gevraagd wat er gaande was in Amsterdam. Er verschenen berichten over de arrestatie in onder andere Italiaanse, Indiaase, Noorse, Franse en Amerikaanse websites en kranten. In het buitenland wilde men ons spreken maar hier in Nederland waren de redacties van populaire praatprogramma’s niet geïnteresseerd. Zelfs toen we op televisie verschenen bij Nieuwsuur en Debat Op 2 werd onze arrestatie afgedaan als iets dat erbij hoort wanneer je over Zwarte Piet begint. Ghislaine Pflag de gespreksleider van Debat Op 2 gaf een paar dagen na het debat zelfs op de radio toe dat ze de discussie maar niks vond.

Het project eindigde niet na de arrestatie. Ik had namelijk al eind september contact opgenomen met MC Theater om een manifestatie over Zwarte Piet daar te organiseren. Zij durfden het aan en Zwart van Roet bleek de klap op de vuurpijl met een kunst tentoonstelling, leesgroep, filmavond en discussiemiddag als programma onderdelen. Door de inzet en vastberadenheid van velen is het van de grond gekomen. Ik ben ontzettend dankbaar aan de kunstenaars die hun werk beschikbaar stelden en hun werk voor hen liet spreken. Dat is ook de gedachte achter Zwarte Piet Is Racisme, een oprechte en feitelijk onderbouwde mening dat op een heldere manier duidelijkheid verschaft over de geschiedenis van de figuur en zijn transnationale connecties in racistische beeldcultuur.

Na Sinterklaas vorig jaar ging het project vol stoom nog door. Ik werd uitgenodigd om in het buitenland te spreken en bleef evenementen en discussies organiseren. Ik  heb zelfs een nieuwe dag in het leven geroepen: De Dag van Empathie. Het viel me op door Zwarte Piet Is Racisme hoe moeilijk het voor veel mensen was om te bevatten wat empathie nou precies betekent. Ook hier kreeg ik veel bijval en steun van mensen die hun hart en ziel erin hebben gestoken en hebben geholpen met de organisatie. Er zijn zoveel mensen die het afgelopen anderhalf jaar sinds het begin van het project steunbetuigingen hebben gedaan en op hun manier hebben bijgedragen aan het vorderen van de discussie. Mijn project was natuurlijk een van de velen in de geschiedenis om het racisme van de figuur aan de kaak te stellen. Zoals ik vaak zeg sta ik op de schouders van mensen als Barryl Biekman, Felix de Rooy en de vele anderen die mij voor zijn gegaan.

Toen Geenstijl op 3 november van dit jaar aangaf dat zij het racisme achter Zwarte Piet erkenden viel ik bijna van mijn stoel. Dit was namelijk dezelfde website die mij vorig jaar nog op-de-grond-lig Piet had genoemd naar aanleiding van het filmpje van mijn arrestatie. Maar al hun argumenten waren dezelfde die al jaren door tegenstanders werden geuit en ook ik in discussies naar voren bracht. Een paar dagen daarna verscheen er in de NRC een stuk van Margriet Oostveen over Nederlands provinicialisme wanneer het over stereotype van zwarte mannen ging. Op hard/hoofd werd het afwenden van de discussie ter discussie gesteld door Jan Postma. En afgelopen weekend heeft Bas Heijne de hypocrisie van een post-raciaal Nederland ter discussie gesteld om snoeihard te eindigen met dat we inderdaad geen niet-autochtonen in het kabinet nodig hebben omdat we Zwarte Piet hebben. De discussie over Zwarte Piet staat nu zelfs in een middelbare school geschiedenisboek. Met deze ontwikkelingen is het duidelijk dat de discussie nu open en bloot gevoerd wordt. De doelstelling van mijn project was om de discussie uit de luwte te halen en mensen doen inzien dat de figuur niet meer kan in de 21ste eeuw.

Het project is dus geslaagd omdat het zichzelf overbodig heeft gemaakt. Een serieus gesprek over de figuur wordt aangejaagd zonder toedoen van het project en mensen komen met elkaar in contact. De solidariteit tussen mensen wordt gesterkt en dat gebeurt allemaal zonder mijn toedoen. De fans en aanhangers van het gedachtegoed mogen het project blijven uitdragen alleen zal er geen officieel nieuwe content meer komen. Dit betekent niet dat we er zijn of dat de discussie niet meer gevoerd moet worden. Verre van zelfs. Het is nu tijd dat mensen bedrijven aanspreken en blijven aanspreken op hun uitingen, dat scholen naar ouders luisteren en racisme niet meer accepteren, dat politici stelling nemen en dat politie agenten de wet volgen en niet zelf gaan schrijven. Mijn kunstproject is klaar maar het helen van de wonden is nog lang niet afgelopen. Er moeten nog meer discussies gevoerd worden en vanaf nu voer ik die via Roet In Het Eten.

(Foto: Auke Vanderhoek)

 

denigrate1520s, from L. denigratus, pp. of denigrare “to blacken, defame,” from de- “completely” (see de-) + nigr-, stem of niger “black” (see Negro). of unknown origin. “Apparently disused in 18th c. and revived in 19th c.” [OED]. Related: Denigrated; denigrating.
denigrate1520s, from L. denigratus, pp. of denigrare “to blacken, defame,” from de- “completely” (see de-) + nigr-, stem of niger “black” (see Negro). of unknown origin. “Apparently disused in 18th c. and revived in 19th c.” [OED]. Related: Denigrated; denigrating.
'Dutch people, you can be so racist. You mean well, but.. racist. You aren’t even aware of it, but.. racist.Monday’s headline in the Spits: ‘Zwarte Piet voor Wilders.’I ask my favorite Dutch guy: Why Zwarte Piet?Dutch guy: ‘It makes perfect sense.’Me: Does it? To me it could mean at least 2 things: - ‘Zwarte Piet supports Wilders’ - ?- ‘A Zwarte Piet is being given to Wilders’ - ?Maybe Zwarte Piet is now voting for Wilders. Maybe Mr. Black-face has sympathy for Mr. Hair-dye. OR maybe – for blowing up the Dutch cabinet – Wilders is being given his own personal Zwarte Piet. As an assistant. Technically, that would make him Sinterklaas - ? Which can only mean one thing: Wilders is attempting to collect all the Zwarte Pieten so he can deport them.Dutch guy: ‘No! It’s obvious! “Zwarte Piet voor Wilders” means Wilders is taking the blame for the fall of the government.’ Me: Okay. But why ‘Zwarte Piet?’Dutch guy: ‘It’s from the card game, when someone gives you the Joker. That’s the Zwarte Piet.’ Me: So Wilders is The Joker? Does that mean Mark Rutte is Batman? Dutch guy: ‘No, Zwarte Piet means you take the blame, you get punished. You get the Zwarte Piet.’ Me: Ah. So literally: ‘Wilders Is Being Painted Black. Like zwartmaken?Dutch guy: ‘Yes! Zwartmaken is bad, Wilders is bad.’Me: So Zwarte Piet is bad - ?Dutch guy: ‘NO! Zwarte Piet is good!’But if ‘making someone black’ is bad…Dutch guy: ‘No, Zwarte Piet isn’t really black. It’s just the soot from the chimney!’Me: Okay! So soot is not bad.Dutch guy: No.Me: Black-face is not bad.Dutch guy: No.Me: So BEING black is bad.Dutch guy: ‘Yeah …Not bad meaning bad, but bad meaning good.’There it is.’
- Greg Shapiro

'Dutch people, you can be so racist. You mean well, but.. racist.
You aren’t even aware of it, but.. racist.

Monday’s headline in the Spits: ‘Zwarte Piet voor Wilders.’
I ask my favorite Dutch guy: Why Zwarte Piet?
Dutch guy: ‘It makes perfect sense.’

Me: Does it? To me it could mean at least 2 things:
- ‘Zwarte Piet supports Wilders’ - ?
- ‘A Zwarte Piet is being given to Wilders’ - ?
Maybe Zwarte Piet is now voting for Wilders. Maybe Mr. Black-face has sympathy for Mr. Hair-dye. OR maybe – for blowing up the Dutch cabinet – Wilders is being given his own personal Zwarte Piet. As an assistant. Technically, that would make him Sinterklaas - ? Which can only mean one thing: Wilders is attempting to collect all the Zwarte Pieten so he can deport them.

Dutch guy: ‘No! It’s obvious! “Zwarte Piet voor Wilders” means Wilders is taking the blame for the fall of the government.’
Me: Okay. But why ‘Zwarte Piet?’

Dutch guy: ‘It’s from the card game, when someone gives you the Joker. That’s the Zwarte Piet.’
Me: So Wilders is The Joker? Does that mean Mark Rutte is Batman?

Dutch guy: ‘No, Zwarte Piet means you take the blame, you get punished. You get the Zwarte Piet.’
Me: Ah. So literally: ‘Wilders Is Being Painted Black. Like zwartmaken?
Dutch guy: ‘Yes! Zwartmaken is bad, Wilders is bad.’

Me: So Zwarte Piet is bad - ?
Dutch guy: ‘NO! Zwarte Piet is good!’
But if ‘making someone black’ is bad…
Dutch guy: ‘No, Zwarte Piet isn’t really black. It’s just the soot from the chimney!’

Me: Okay! So soot is not bad.
Dutch guy: No.
Me: Black-face is not bad.
Dutch guy: No.
Me: So BEING black is bad.
Dutch guy: ‘Yeah …Not bad meaning bad, but bad meaning good.’

There it is.’

- Greg Shapiro

In Amsterdam Zuidoost is er een Sinterklaascode voor scholen. Als jij als ouder een probleem hebt met de Sinterklaasviering kan je deze code tonen en laten zien. Ouders buiten Amsterdam Zuidoost die nu het gesprek aangaan met de school van hun kind(eren) kunnen dit ook meenemen in hun gesprekken.

In Amsterdam Zuidoost is er een Sinterklaascode voor scholen. Als jij als ouder een probleem hebt met de Sinterklaasviering kan je deze code tonen en laten zien.

Ouders buiten Amsterdam Zuidoost die nu het gesprek aangaan met de school van hun kind(eren) kunnen dit ook meenemen in hun gesprekken.

By the way you didn’t choose for this image of Zwarte Piet just as you’re probably not consciously choosing for racism. It’s been instilled in you and I both since childhood. On occasion I used to laugh it off as well (looking back though, it was always with a sense of unease because I knew full well that something wasn’t adding up). The mental blinders close once somebody brings it up: we’ve been culturally indoctrinated; racism is institutionalized. This cultural indoctrination is so strong that we’re probably never going to be completely rid of it. It’s not our fault it exists, but that doesn’t mean that we can’t and shouldn’t take our responsibility to change the tradition. If we don’t, knowing what we (could) know, it is our fault it continues to exist. - Andger van der LandIn the picture you see Princess Maxima of the Netherlands, who was born and raised in Argentina, with her two children.

By the way you didn’t choose for this image of Zwarte Piet just as you’re probably not consciously choosing for racism. It’s been instilled in you and I both since childhood. On occasion I used to laugh it off as well (looking back though, it was always with a sense of unease because I knew full well that something wasn’t adding up). The mental blinders close once somebody brings it up: we’ve been culturally indoctrinated; racism is institutionalized. This cultural indoctrination is so strong that we’re probably never going to be completely rid of it. It’s not our fault it exists, but that doesn’t mean that we can’t and shouldn’t take our responsibility to change the tradition. If we don’t, knowing what we (could) know, it is our fault it continues to exist.
- Andger van der Land

In the picture you see Princess Maxima of the Netherlands, who was born and raised in Argentina, with her two children.

Het is trouwens niet zo dat je voor dit beeld van Zwarte Piet gekozen hebt of dat je daarmee bewust voor racisme opteert. Het is jou en mij van jongs af ingeprent. Ik heb het vroeger ook weleens weggelachen (in retrospect: als een boer met kiespijn; ik voelde heus wel dat er iets niet in de haak was). Er vallen mentale luikjes dicht zodra iemand het te berde brengt: we zijn cultureel geïndoctrineerd; racisme is geïnstitutionaliseerd. Deze culturele indoctrinatie is zó sterk dat we er vermoedelijk nooit meer helemaal vanaf komen. Het is niet onze schuld, maar dat betekent niet dat we niet onze verantwoordelijkheid kunnen en moeten nemen. Nemen we die niet, wetende wat we weten (kunnen), dan zijn we namelijk wel degelijk schuldig. - Andger van der Land

Het is trouwens niet zo dat je voor dit beeld van Zwarte Piet gekozen hebt of dat je daarmee bewust voor racisme opteert. Het is jou en mij van jongs af ingeprent. Ik heb het vroeger ook weleens weggelachen (in retrospect: als een boer met kiespijn; ik voelde heus wel dat er iets niet in de haak was). Er vallen mentale luikjes dicht zodra iemand het te berde brengt: we zijn cultureel geïndoctrineerd; racisme is geïnstitutionaliseerd. Deze culturele indoctrinatie is zó sterk dat we er vermoedelijk nooit meer helemaal vanaf komen. Het is niet onze schuld, maar dat betekent niet dat we niet onze verantwoordelijkheid kunnen en moeten nemen. Nemen we die niet, wetende wat we weten (kunnen), dan zijn we namelijk wel degelijk schuldig.
- Andger van der Land

'So you know Zwarte Piet is racist and you say it at a birthday party or a gathering. It’s a given that you’ll hear all the arguments on the red bingo card. If you need to counter these arguments you just turn to the corresponding arguments on the yellow card.'
 The concept is by Arnold Lubbers and the text above is a version of Wendela de Vries’ instructions on using the card. The counterarguments come from the many conversations I’ve had and the literature I’ve read on the subject and the discussion itself. You can order a physical copy for €2,- by mailing to zwartepietisracisme@gmail.com

'So you know Zwarte Piet is racist and you say it at a birthday party or a gathering. It’s a given that you’ll hear all the arguments on the red bingo card. If you need to counter these arguments you just turn to the corresponding arguments on the yellow card.'


The concept is by Arnold Lubbers and the text above is a version of Wendela de Vries’ instructions on using the card. The counterarguments come from the many conversations I’ve had and the literature I’ve read on the subject and the discussion itself.

You can order a physical copy for €2,- by mailing to zwartepietisracisme@gmail.com
En bij deze de antwoorden die bij de Bingo kaart horen

En bij deze de antwoorden die bij de Bingo kaart horen

For those who don’t believe. ‘Negro’ colored facepaint just shown to me by a friend here in Amsterdam.  (And the manufacturer is located in San Francisco, where they should know better).

For those who don’t believe. ‘Negro’ colored facepaint just shown to me by a friend here in Amsterdam.

(And the manufacturer is located in San Francisco, where they should know better).

'Er wordt te vaak gedacht dat de vrijheid van meningsuiting ook mensen het recht geeft om te beledigen en kwetsen. In de discussie rondom Zwarte Piet worden racistische uitspraken gedaan alsof ze een gegeven van de discussie zijn. Nou nee, racisme is geen gegeven maar een moedwillige daad. Men vergeet dan ook dat de vrijheid van meningsuiting twee kanten heeft. Roep jij iets racistisch dan geef ik aan dat je iets racistisch hebt geroepen. Het benoemen van racistische voorvallen is onlosmakelijk verbonden aan het project Zwarte Piet Is Racisme. Mij of anderen in de discussie proberen te kleineren, omdat je dat nodig vindt om je mening kracht bij te zetten, toont alleen de zwakte van je argument. Hier is geen ruimte voor ‘autochtone woede’.' - Quinsy Gario

'Er wordt te vaak gedacht dat de vrijheid van meningsuiting ook mensen het recht geeft om te beledigen en kwetsen. In de discussie rondom Zwarte Piet worden racistische uitspraken gedaan alsof ze een gegeven van de discussie zijn. Nou nee, racisme is geen gegeven maar een moedwillige daad. Men vergeet dan ook dat de vrijheid van meningsuiting twee kanten heeft. Roep jij iets racistisch dan geef ik aan dat je iets racistisch hebt geroepen. Het benoemen van racistische voorvallen is onlosmakelijk verbonden aan het project Zwarte Piet Is Racisme. Mij of anderen in de discussie proberen te kleineren, omdat je dat nodig vindt om je mening kracht bij te zetten, toont alleen de zwakte van je argument. Hier is geen ruimte voor ‘autochtone woede’.'
- Quinsy Gario